Het is al een wonder als hij ons een hap naar binnen laat schuiven, meneer wil namelijk alleen zelf eten. Als het dan toch lukt om in een onbewaakt moment, na veel liedjes en clownsactiviteiten, hem een hap te geven, dan ligt het in no-time weer op zijn bord in zijn hand of in het ergste geval op de grond. Daar trapt hij niet in, tenzij het iets is wat hij echt heeeeeeel lekker vindt, dus meestal niet. Hij plukt dan zeer geroutineerd alles wat met groente te maken heeft uit dit hapje en vist het vlees eruit om dat wel op te eten. Kortom, groente krijg ik er met geen mogelijkheid in. Ik heb ook wel eens worteltjes geprobeerd in de tijd dat hij nog alles in zijn mond stopte. Werkte ook niet. Nadat ik had voorgedaan dat je er een stukje vanaf kunt bijten en het kunt opeten, pakte hij de wortel hield het net tegen zijn lippen aan, waarna het linea recta op de grond vloog, waarbij hij ook nog eens een heel vies gezicht trok.

 

Er was dus een nieuwe strategie nodig, een sapcentrifuge. Na een paar dagen zeer succesvol met fruit te hebben geëxperimenteerd, leek het mij tijd om aan groentes te beginnen, want daar was het me per slot van rekening om te doen. Ik had een tomatensapje gemaakt en ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat ik er zelf ook niet echt weg van was. Steijn had na twee slokjes door dat hij het ‘echt heel vies’ vond, daarna mocht Hugo proeven. Hugo komt driftig aan stappen, want drinken uit mama’s glas met een rietje is altijd leuk. Vol enthousiasme neemt hij een flinke slok, waarna hij zich direct omdraait en wegloopt. Een paar meter verder blijft hij staan en zie ik een zeer oncontroleerbare rilling door zijn hele lijf trekken, wat op zich een erg grappig gezicht was. Vijf minuten later zie ik hem nog met een heel vies gezicht staan smakken en met zijn vingertjes over zijn tong schrapen. Geen goed idee dus! Het heeft een paar dagen geduurd voordat hij überhaupt nog een slokje uit mijn glas wilde proberen, ook al zat daar een overheerlijk vruchtensapje in zat.

 

Nu stop ik zo af en toe een beetje wortelsap ofzo door het vruchtensap, zodat hij het echt niet proeft. En verder laat ik het maar gaan. Hij ziet er gezond uit (onze boeddha), is vrolijk en doet alles wat hij zou moeten doen. Waar maak ik me dan nog druk om?