‘Met oma naar morrugul’, zegt Hugo. Ik heb echt geen idee waar hij het over heeft, maar bevestig gewoon wat hij zegt. Als hij het nog een paar keer, vragend, heeft herhaald, merk ik dat ik hier niet mee weg kom. Er is meer nodig dan alleen maar te herhalen wat hij zegt. Meestal weet Steijn, zijn grote broer, wel één en ander voor ons te vertalen, maar die hebben we net naar school gebracht. Ik moet er dus zelf achter zien te komen wat ‘morrugul’ in vredesnaam betekent. Als ik vraag wat hij bedoeld, krijg ik hetzelfde antwoord. Daar kom ik dus ook niet verder mee. En Hugo begint ongeduldig te worden, ‘jaha, morrugul, met omaaaa’, zegt hij nog een keer. Ik probeer in gedachten een spelletje hints, morrugul klinkt als…., maar ook daar kom ik niet verder mee.

‘Met oma naar morrugul’, klint het weer. Ik zeg hem eerlijk dat ik niet weet wat hij bedoelt. Gelukkig helpt hij mij een handje, ‘draaimolen’, zegt Hugo. Aha, ‘je bedoelt het draaiorgel bij oma in de straat’. ‘JA’, roept Hugo enthousiast, ‘draaiorgel’. Dat ik dat nou niet gelijk had begrepen, morrugul klinkt natuurlijk als orgel!